Publicidad:
Terra
La Coctelera
image

al final m'ho creuré

això de que la tardó

fa plorar perquè si.

de fet ara feia un riu

i ja plorava.

si escoltes recitar un piano

i mires com van caient les fulles

(dels arbres)

també et poses a plorar.

ja no t'estima ningú

i ets la dona més gorda i i i i i

incompresa

del món.

ara que no em dius ni hola

t'escric un poema

perquè ja ho som així els humans.

havia de dir-te que no t'estimava

per començar-te a estimar.

les castanyes

cauen dels castanyers

surten bolets

i ningú se n'adona que caminen

jo m'espero amb el pitet posat

que em portin

una copa de maduixes.

i si pagués me la portarien.

12, oct | sin comentarios Posteado por: sigrisini compártelo

Escribe un comentario